به گزارش خبرنگلار سراج24، نگاهی به ریل گذاری دو جریان اصلاحات و اعتدال در سپهر سیاسی کشور، برخی از اهداف کنونی آنها را که متصل به گذشته و آینده است، به وضوح نشان می دهد. این دو جریان سیاسی گرچه تفاوت هایی با هم دارند اما بعد از انتخابات یازدهم ریاست جمهوری تا حدود زیادی به هم نزدیک شده اند و بسیاری از اهداف خود را طبق نقشه راه مشترک پیش می برند. این در حالی است که سوابق هر دو جریان نشان می دهد نه اصلاح طلبان به طور واقعی به دنبال اصلاحات هستند و نه مدعیان اعتدال به دنبال ایجاد فضای اعتدالی در سطح کشور بلکه هر دو به دنبال رسیدن به مطامع سیاسی خود و بقای حزبی در دایره قدرت هستند. از این رو اهدافی را در دستور کار قرار داده اند که در میان آنها به این موارد می توان اشاره کرد:
1ـ القای شرایط جدید سیاسی و اجتماعی در بطن کشور بعد از انتخابات یازدهم ریاست جمهوری و پیروزی روحانی. آنچنانکه سعی دارند بگویند طی هشت سال گذشته، کشور دستخوش تندروی هایی قرار گرفته و ملت و دولت جمهوری اسلامی آسیب های فراوانی از افراط دیده است. تمرکز آنها در این مسیر بیشتر در دو جهت است اول اینکه این آسیب ها را به جبهه اصولگرایان نسبت دهند و دوم اینکه ناجی کشور و حلال مشکلات را طیف اعتدال دولت یازدهم و جریان اصلاحات معرفی کنند. برای اثبات این ادعا مصادیق مختلفی را می توان برشمرد از جمله گزارش تلویزیونی صد روزه ای که رئیس جمهور سال گذشته ارائه داد و بعد از آن نیز تا امروز رسانه های اصلاح طلب و برخی مقامات دولتی روی همان ریل حرکت می کنند و در حال پیوند دادن و مترادف سازی دو واژه افراط و خشونت با اصولگرایان هستند؛ حال آنکه این مدعیان بعضا در وقوع و تعمیق فتنه 88 که بزرگترین خشونت و افراط داخلی در طول تاریخ انقلاب اسلامی بود، نقش داشتند.
2ـ با توجه به آنکه در حال حاضر دو جریان مدعی اصلاحات و اعتدال از شاخه های متعددی تشکیل شده و از کارگزاران سنتی و کهنسال گرفته تا مشارکتی ها و دوم خردادی های افراطی و تندرو در آن حضور دارند، چینش اهداف این دو جریان، سمت و سوی ثابتی ندارد. هر چند که یک موضوع در میان این جریان ها و شاخه ها به طور مشترک دنبال می شود که از آن می توان به عنوان پروژه «میل به مرکز» یاد کرد. چنانکه کارگزاران سعی دارند میل عمومی مردم را به سمت مرکزی نشان دهند که هاشمی رفسنجانی در آن نقطه قرار گرفته است. این عده در تلاشند روحانی را شخصیتی معرفی کنند که انگیزه های هاشمی در آن متبلور شده و با مرکزیت قائل شدن برای هاشمی، میل عمومی مردم را به آن سمت نشان دهند. این پروژه ای است که دوم خردادی ها با مرکزیت قائل شدن برای خاتمی به دنبال اجرای آن و تلقین میل مردم به سمت خاتمی هستند.
3ـ ایجاد انشقاق در جریان اصولگرایی از مهمترین اهدافی است که اینک در حال پیگیری از سوی اصلاح طلبان و اعتدالیون است. به این طریق که می کوشند با چند پاره نشان دادن جریان اصولگرایی، برخی اختلافات را در این جبهه سیاسی به تصویر بکشند. در این مسیر آنها سرمایه گذاری شدیدی روی اصولگرایان و انشقاق میان آنها داشته اند و می کوشند تا ضمن احیای مدل های قدیمی، جبهه متحد اصولگرایان را با «راست سنتی» و «راست افراطی» تقسیم بندی کنند و بدین ترتیب اصولگرایان را مورد جریان شناسی سیاسی به سبک و دیدگاه خاص خود که آمیخته به تخیل و توهم است، قرار دهند. این اقدام از آن جهت روی ریل اهداف مهم مدعیان اصلاحات و اعتدال رفته که می دانند بزرگترین رقیب آنها در هر انتخاباتی، اصولگرایان هستند و در انتخابات یازدهم نیز دلیل پیروزی آنها، انشقاقی بود که میان اصولگرایان به وجود آمد و از این رو می کوشند تا این رویه و تجربه ادامه یابد تا به موازات آن، پیروزی اصلاح طلبان و اعتدالیون در آینده ادامه یابد. از همین بابت است که اکنون برخی رسانه های اصلاح طلب سعی دارند افرادی چون قالیباف، رضایی و لاریجانی را از سایر اصولگرایان جدا کنند و ضمن القای حضور آنها در پازل میل به مرکز، نوعی چند دستگی را میان جبهه اصولگرایی در رسانه های خود متصور شوند.
